Eerste keer bloed doneren ondanks Kell-Antistoffen

Mijn eerste keer bloed doneren ondanks mijn Kell-Antistoffen 

Er blijft een tekort aan bloeddonoren. Lastig want het is zo belangrijk dat er donoren zijn. Na de gebeurtenissen in mijn leven vond ik dat ik er niet meer onderuit kwam, ik ging voor het eerst bloed doneren ondanks mijn Kell-Antistoffen. 

Bloeddonoren

Dat er een tekort aan donoren is dat weten we allemaal wel denk ik. Wat ik niet wist en waar ik van schrok is dat mensen met (zwaar) overgewicht en homoseksuelen niet mogen doneren. Er zullen vast redenen voor zijn maar ik vind dit echt kort door de bocht. Deze blog wil ik niet in het teken van deze kortzichtigheid zetten. Ik wil dit benoemen omdat ik denk dat niet iedereen dit weet en omdat ik vind dat er wel aandacht voor mag zijn.

 

Mijn eerste keer bloed doneren

Medische testen

Goed, nadat bleek dat ik Kell-Antistoffen heb ( lees hier  en hier meer daarover) vond ik dat ik mijn steentje moest bijdragen. Er zijn weinig bloeddonoren met deze antistoffen en misschien kan ik andere moeders met deze problematiek helpen op deze manier. Eerder heb ik al een medische test gedaan en is mijn bloed gecontroleerd ( lees hier hoe dat ging). De uitslagen die volgden waren allemaal goed en weer werden de Kell-Antistoffen “ontdekt”. De onderzoeker belde me om door te geven dat deze weer waren aangetroffen waarop ik cynisch aangaf dat ze er elke keer wel zullen zijn omdat ze niet weggaan. De onderzoeker die belde moest daar wel om lachen en gaf me gelijk. Maar goed, ik kreeg groen licht en mocht gaan doneren.

 

Zenuwen

Op vrijdag kwam mijn oproep binnen om bloed te doneren op de eerstvolgende dinsdag. Boem, dat was wel even een momentje dat het echt dichtbij kwam. Stiekem vond ik het best wel spannend en omdat Sanquin (de bloedbank red.) me had aangeraden de eerste keer niet alleen te komen, gaf ik aan mijn moeder door wanneer ik moest doneren. Die had al eerder aangegeven dat ze met me mee zou gaan dus dat was vlot geregeld. Ik tweette over mijn zenuwen en er werd erg lief gereageerd. Velen herkenden de zenuwen en gaven aan dat ze er nog steeds last van hebben, of juist daardoor niet doneren.

 

Eerste keer

En toen was het DE DINSDAG! En heel eerlijk gezegd vielen de zenuwen best wel mee totdat ik bij mijn moeder in de auto stapte. Maar goed, die zenuwen waren er vooral omdat ik niet zo goed wist wat ik kon verwachten. Er was me wel het e.e.a. gezegd en verder had ik google vermeden uit angst voor vreselijke verhalen. Uiteraard liepen m’n moeder en ik de deur voorbij waar we moesten zijn maar hadden we dat snel in de gaten. Ik vulde de vragenlijst in en kon naar de bloedbank op wielen die voor de deur stond. Daar werd na even te hebben moeten wachten mijn bloeddruk opgemeten en het ijzergehalte in mijn bloed d.m.v. een vingerprik.

 

Doneren

Nadat alles goed was werd ik naar een afnamebed gebracht. Daar werd me uitgelegd wat er ging gebeuren, kreeg ik een sleutelhanger waar mijn bloedgroep op vermeld is en een kaartje met uitleg over mijn bloedgroep. Het prikken ging best snel en eerst werd er een klein bloedzakje gevuld zodat mijn bloed nogmaals te testen is. Daarna moest er een normale bloedzak worden gevuld, deze ligt op een soort platform en wordt heen en weer bewogen. Eerlijk gezegd ben ik een beetje kwijt waarom dat ook alweer was, volgens mij iets met bloedplaatjes. Ondertussen kan je in de gaten houden of het bloed goed doorstroomt en de zak goed vult. Dit is te zien aan een systeem met lichtjes die bevestigd is aan dat platform waar de bloedzak op ligt.

Mijn bloed stroomde op een gegeven moment niet zo goed meer door waarna de medewerkster van Sanquin de naald iets terughaalde en het bloed weer snel stroomde. Ik had met een soort stressballetje geknepen in mijn hand en soms schuift de naald dan net iets op. Het daadwerkelijke doneren duurde zo’n 15 minuten dus dat viel erg mee.

Bijkomen

Je doneert dus iets meer dan een halve liter; het kleine zakje en de normale bloedzak waar een halve liter bloed in gaat. Daarom is het belangrijk om nog even in de wachtruimte van Sanquin plaats te nemen, wat te drinken, wat te eten en te kijken hoe je reageert op het doneren. Dat heb ik dus ook braaf gedaan, Sanquin had dat goed geregeld want er was van alles lekkers te eten en te drinken. In totaal was ik zo ongeveer een uurtje kwijt. Dat valt prima te doen! Met 1 zak bloed kan je 3 mensen helpen, dat is nogal wat en vind ik een fijn idee. De rest van de dag was ik wel erg moe maar ik had ook niet zo goed geslapen. Echt zeker weten waar het van komt weet ik dus niet. Verder viel het me erg mee in ieder geval. Ik zal zo’n 3 keer per jaar een oproep krijgen om te doneren en dat ben ik ook van plan om te gaan doen.

 

Ook doneren?

Heb je vragen over o.a. bloed doneren, dan vind je op de site van Sanquin heel veel informatie. Ook kun je daar de contactgegevens vinden om je aan te melden als donor.

 

Liefs Kimberly

 

Related Post

Kell-Antistoffen en waarom bloedtesten belangrijk ... Gisteren kon je lezen over hoe ons kindje de strijd tegen Kell-Antistoffen heeft verloren. Maar wat zijn Kell-Antistoffen en wat betekent het als je a...
Ook ik ben 1 van de 6! Mijn verhaal over secundair... De komende week is het de week van de vruchtbaarheid. Kinderen krijgen is zo makkelijk nog niet, al word daar soms wel heel anders over gesproken en g...
Kell-Antistoffen; Hoe nu verder? Gisteren schreef ik al een persoonlijke update over hoe het nu met me gaat. In die blog schreef ik al dat we een bezoek aan het LUMC (Leids Universita...
Bloeddonor worden, ook als je “ongewoon̶... Al jaren twijfelde ik of ik bloeddonor wilde worden. Het leek me zo'n gedoe en eerlijk gezegd liet ik me ook een beetje tegenhouden door angst. Nadat ...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge