zwangerschap met Kell-Antistoffen

Kell-Antistoffen en waarom bloedtesten belangrijk zijn

Gisteren kon je lezen over hoe ons kindje de strijd tegen Kell-Antistoffen heeft verloren. Maar wat zijn Kell-Antistoffen en wat betekent het als je als moeder deze antistoffen hebt?

Bloedgroepen

Iedereen heeft zijn eigen bloedgroep (AB, A, B, O) en daarbij ben je positief of negatief. Je bloedgroep bestaat echter uit nog veel meer onderdelen (Rhesusfactoren) en op alle onderdelen kun je antistoffen aanmaken wanneer jouw (negatieve) bloed zich kruist met dat van iemand die positief is op zo’n onderdeel. Je kunt het zien als een griep. Kom je in contact met een griepvirus, dan maakt jouw lijf daar antistoffen tegen zodat wanneer je weer in contact komt met datzelfde virus, je lijf snel in de tegenaanval kan en je sneller beter bent.

 

Kell-Antistoffen

Dit is dus ook het geval met Kell. Er zijn mensen die daar positief op zijn en mensen die daar negatief op zijn. Je kunt daar zelfs een + en – op hebben, dan ben je dus heterozygoot. Je hoeft daar dus helemaal geen last van te hebben en huppelend door het leven. Het gaat echter wel een rol spelen wanneer je beebjes maakt. In ons geval ben ik Kell- Negatief en is de man Kell- Heterozygoot. Bij Evi heeft hij blijkbaar een + doorgegeven waardoor tijdens de bevalling wat bloed van haar bij mij is terechtgekomen. Door deze kruising heeft mijn bloed Kell-Antistoffen aangemaakt.  Let wel, deze reactie is heel zeldzaam!  

 

Hoe te achterhalen

De antistoffen kunnen worden achterhaald door een bloedtest. Zwangere vrouwen worden standaard met de bloedtest die gedaan wordt rond de 12e week getest op o.a. deze antistoffen. Sanquin, het bloedlaboratorium doet deze testen en neemt zo nodig contact op met de verloskundige / gynaecoloog of huisarts die de bloedtest heeft aangevraagd. De problemen doen zich alleen voor wanneer de moeder Kell-Antistoffen heeft en als de baby Kell-Positief is. Het bloed van de baby kan echter pas worden achterhaald wanneer de bloedstroom gedeeld wordt en dat is rond week 14. Voor die tijd moet de bloedgroep worden achterhaald door het bloed van de vader en de moeder te achterhalen. Soms biedt dat geen uitsluitsel, omdat de vader heterozygoot is op Kell. Dan moet er gewacht worden tot het bloed van het kind uit het bloed van de moeder achterhaald kan worden.  

 

Problemen voor de baby

Kell-Antistoffen zorgen voor grote problemen bij de baby. De antistoffen breken de rode bloedlichamen van de baby af en zorgen ervoor dat de baby zelf ook geen rode bloedlichamen meer kan aanmaken. Als er geen behandeling volgt zal de baby bloedarmoede ontwikkelen en uiteindelijk daaraan sterven. Voor de moeder zijn er geen gevolgen. Pas wanneer deze ooit een keer donorbloed nodig heeft zal erop gelet moeten worden dat dit geen Kell-Positief bloed is omdat dat dan aangevallen zou worden door de antistoffen. De moeder met antistoffen krijgt een pas van Sanquin die zij altijd bij zich zal moeten dragen waarop staat dat zij anti-K is.  

 

Behandeling in het LUMC

In het LUMC (Leids Universitair Medisch Centrum) zijn ze gespecialiseerd in de behandeling van Rhesusproblemen. De zwangeren met Kell-Problematiek zijn er zo’n 4 per jaar. Deze zullen allen gemiddeld zo’n 5 á 6 bloedtransfusies (met donorbloed) ondergaan voor de baby. Dit betekent dat de transfusie via de navelstreng of een bloedvat in de lever van de baby zal moeten worden gedaan. Dit gaat dus via de buik van de moeder en door de baarmoeder heen. Een heftige ingreep omdat het ook voor vroegtijdige weeën kan zorgen, een bloedprop bij de baby en bij een vroege zwangerschap kan het zorgen voor extra belasting voor de baby. Echter, niets doen is ook geen optie en naast de bloedtransfusies zijn er ook geen andere opties als behandeling. De slagingspercentages zijn hoog en worden hoger naarmate de zwangerschap vordert. Het LUMC is het enige ziekenhuis in Nederland dat behandelt op Rhesus- en Kell-Problematiek. Mocht je dus problemen hebben op dit vlak, dan zul je voor behandeling naar het LUMC moeten. Als de behandeling slaagt betekent het dat je beebje waarschijnlijk eerder gehaald zal worden, dat je bevalt in Leiden, dat je beebje onder speciale lampen komt te liggen en waarschijnlijk na de bevalling ook nog een bloedtransfusie of een wisseltransfusie zal moeten ondergaan. De antistoffen van de moeder doen namelijk zo’n 10 weken na de geboorte van de baby nog hun werk. Om de baby dus te helpen worden deze transfusies gedaan.  

 

Onze situatie

Snel geconstateerd en de uitslagen

Wij kwamen er dus redelijk snel achter dat ik Kell-Antistoffen had. De week erna bleken ze al verhoogd te zijn maar konden we nog niet achter de bloedgroep van onze beeb komen. We moesten een week wachten. Wel hadden we in de tussentijd echo’s om te kijken hoe het met de beeb ging en of er al signalen waren van bloedarmoede. Elke echo werd aangegeven dat onze beeb erg sterk was en zeer beweeglijk. Kindjes met bloedarmoede zijn erg kalm en dus waren er nog geen signalen. Ook was er geen vochtontwikkeling en was zijn hartslag goed. De week erna waren de uitslagen van de echo weer goed maar kregen we te horen dat uit de bloedtesten was gebleken dat onze beeb Kell-Positief was. Omdat de uitslagen van de echo prima waren moesten we de week erop weer terugkomen en zouden dan weer gecontroleerd worden. De week erna zat de beeb met zijn hartslag (we hoorden ook dat onze beeb een jongetje was) op de grenslijn van bloedarmoede en durfden ze het niet aan om te wachten tot volgende week om weer te kijken. We moesten die vrijdag terugkomen en hopen dat de antistoffen niet harder waren gaan werken en dat de uitslagen van de beeb niet verder verhoogd zouden zijn. Ik moest rekening houden met een bloedtransfusie voor de baby en mijn spullen meenemen. De artsen waren verbaasd dat de bloedarmoede zich al zo snel ontwikkelde terwijl dit mijn eerste zwangerschap met deze problematiek was.

 

De bloedtransfusie

Die vrijdag bleek dat de uitslagen nog verder verhoogd waren en ondanks de grote risico’s voor onze beeb was niks doen geen optie. De beeb was echter erg beweeglijk tijdens de echo en we bleven goede hoop houden.  Tijdens de transfusie bleek dat de bloedarmoede al verder gevorderd was dan iedereen had gedacht, toch ook een teken dat de beeb erg sterk was. Maar hij had het zwaar. Doordat de placenta aan de achterkant lag moest de transfusie worden gedaan via een bloedvat in het levertje van de beeb. Deze bleek met 16 + 3 weken te klein waardoor er gekozen is om bloed in de buikholte van de baby te doen. Het hartje moest daar meer voor werken maar als het bloed zou worden opgenomen (wat langer duurt dan wanneer direct in bloedvat geïnjecteerd) zouden de kansen van de beeb flink toenemen en zou hij een boost krijgen voor de komende tijd. Doordat de bloedarmoede al verder was gevorderd dan gedacht en hij geen directe injectie kon krijgen is het voor hem te zwaar geweest en heeft hij het niet gered. 2 dagen na de bloedtransfusie is hij overleden en uiteindelijk ben ik met 17+1 weken bevallen van onze zoon.

 

Alles tegen

Voor ons beebje zat dus werkelijk alles tegen. Iets waar we veel moeite mee hebben om te verwerken. Het is een enorme rollercoaster geweest en dat zal het voorlopig ook nog wel blijven. Dat ons gezonde kindje de kansen zijn ontnomen is erg afgrijselijk en maakt het lastig te verkroppen. Dat zal het met elke doodgeboorte zijn, absoluut maar wanneer ons mannetje zelf allerlei gezondheidsproblemen zou hebben gehad was het misschien makkelijker te verwerken. Nu heeft hij keihard gewerkt om te leven en is dat hem aan alle kanten tegengewerkt. Bizar, pijnlijk en enorm verdrietig. Hij was enorm gewenst, meer dan enorm en wij waren ons enorm aan het verheugen op zijn komst. Dat hij het niet heeft gered is een gigantisch verlies dat we moeten gaan verwerken.

 

Waarom deze blog?

Deze blog heb ik geschreven omdat ik andere vrouwen erop wil attenderen op de bloedtest, hoe belangrijk deze is en eventueel wil bijstaan. Hen laten weten dat ze niet alleen zijn…. Maar ook werkt het van me afschrijven enigszins therapeutisch. Denk ik. Mijn hoofd zit op het moment nog erg vol van de emoties, de gebeurtenissen en de rollercoaster die ons leven de laatste 6 weken was. Mocht je vragen hebben, je kunt altijd contact met me opnemen.   Voor meer informatie kun je kijken op de site van het LUMC.

 

Lees ook: Kell-Antistoffen en hoe nu verder?

 
 
Uitgelichte foto: Pixabay

 

Related Post

Kell-Antistoffen; Hoe nu verder? Gisteren schreef ik al een persoonlijke update over hoe het nu met me gaat. In die blog schreef ik al dat we een bezoek aan het LUMC (Leids Universita...
Zwangerschap en Social Media? Tjsa, de laatste tijd valt me iets op Social Media op. Of misschien word ik me er nu pas bewust van. Het lijkt wel alsof er steeds eerder op Social Me...
Post- bevalling, the true story Er word niet veel over gesproken, of alleen je heel eerlijke vriendinnen hebben je erover verteld. Zo’n bevalling doet nou eenmaal enorm veel met je. ...
Mijn 2e zwangerschap: Van droom tot nachtmerrie Vandaag is het dinsdag, normaal publiceer ik dan een Pickwick vraag. Er zijn echter veel dingen gebeurt die ik met jullie wil delen. Omdat de blog mis...

14 thoughts on “Kell-Antistoffen en waarom bloedtesten belangrijk zijn”

  1. Ik had er nog nooit van gehoord dus erg goed dat je dit artikel hebt geschreven! Wat een heftige weken hebben jullie gehad. Heel veel sterkte met dit verlies! Dikke knuffel <3

  2. Wat heftig zeg. Zelf heb ik drie kinderen mogen krijgen en alle drie keer begeleid in LUMC ivm Kell antagonisme en nog meer antistoffen. Gelukkig kwam het goed bij onze kinderen, ze zijn inmiddels 24 21 en 20. Gelukkig hadden we dr Frans die ons prima begeleidde , maar ik voel met je mee.
    Ik wens jullie heel veel sterkte.

  3. Ik hoop dat jullie je sterke zoon een mooie naam hebben meegegeven.
    Als moeder van zelf een overleden zoontje voel ik intens met jullie mee.
    Mij heeft mailen bij lieve engeltjes toentertijd ontzettend geholpen.

  4. Wat een immens verdriet om zo’n gewenst mannetje te moeten laten gaan. Te moeten loslaten voordat je het kunt vasthouden en koesteren. Ik wens je heel veel kracht toe. En dat therapeutische schrijven is heel herkenbaar. Veel liefs Dagmar. Mama van Youp x

  5. Fijn maar ook confronterend wat je schrijft. Gisteren te horen gekregen dat ik antistoffen K en S in mijn bloed heb zitten. Mogelijk gevolg van een bloedtransfusie na de bevalling van mijn zoontje van 2. Of net zoals bij jou maar verder bloedonderzoek moet nog plaatsvinden dus dat weten wij nog niet.
    Partner gaat donderdag zijn bloed laten testen en dan horen wij meer.
    Overal lees ik dat het goed te behandelen is en ik wil ook niet op de zaken vooruit lopen omdat het mogelijk allemaal wel mee valt maar toch komt het verlies van jullie kindje wel even binnen.

    Veel sterkte met het verweken van het verlies!

    1. Jeetje Marianne wat balen dat je antistoffen hebt! Hopelijk is het inderdaad van de transfusie en leveren de antistoffen geen problemen op tijdens de zwangerschap. Bij ons was het een combinatie van heel agressieve antistoffen en heel vroeg dus al een transfusie nodig. Dit komt heel weinig voor dus laat je niet bang maken door ons verhaal. In Leiden weten ze ook heel goed wat ze doen! Wil je me ajb op de hoogte houden?

  6. Wat goed dat je deze blog schreef… wat is het menselijk lichaam toch een bijzondere fabriek en wat is een gezonde zwangerschap, bevalling en kind toch enorm bijzonder. Nogmaals erg veel sterkte toegewenst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge